1
Siçan. Atakişi əmi, taxılın cücərmədi?
Çigirtgə. Atakişi əmi, taxılın gögərmədi?
Dolu. Atakişi əmi, taxılın sünbüllənmədi?
Örmiçək Hacı Muradxan. Atakişi əmi, taxılını döyməyirsən?
Bəy. Atakişi əmi, taxılın çuvala yığılmadı?
Strajnik. Atakişi əmi, xurcunlarım hazırdır, taxıl necə oldu?
Atakişi əminin uşaqları. Dədə, bəs təzə taxıldan ha vaxt çörək bişirəcəyik?
Atakişi əminin qarnı. Qurr!.. A kişi, acından öldüm!
Atakişi əmi (acıqlı). Qarnım! Barı sən, sənsə dinmə, yoxsa, quran mənə qənim olsun ki, soxaram xəncəri, tökərəm bağırsaqlarını çölə indi ya!!
Yazıq Atakişi əmi. Bir məsəl var, deyərlər ki, “On iki qurda bir boz eşşək nə eləsin?”.
                                                                                                         Kənd məktəbində
                                                                                                                        2
Müəllim (şagirdə). Atan var?
Şagird. Var.
Müəllim. Anan var?
Şagird. Var!
Müəllim. Neçə qardaşsınız?
Şagird. Üç!
Müəllim. Neçə bacın var?
Şagird. Beş.
Müəllim. İndi hesab elə gör sizin külfətdə neçə adam var?
Şagird (bir qədərfikirdən sonra). Mirzə, on bir adam var.
Müəllim. Neçin on bir olsun? Bu ki, on eylər?
Şagird (utana-utana). Mirzə, axı dədəmin iki arvadı var.

                                                                                                                                              Hacıbəyli, Üzeyir. Seçilmiş əsərləri.- Bakı, 2005.- II cild.- S. 302-303.